1.

Czułam szybsze bicie jego serca i wtedy, zaśmiałam się. Zdziwiło mnie to że chłopak się mnie wystraszył mimo że udawał kogoś opanowanego i pewnego siebie. Pocałowałam go i zostawiłam z tyłu. Postanowiłam wrócić do domu. Widziałam że za mną podąża ten chłopak. Troszkę się wystraszyłam mimo to nie przyspieszyłam. Starałam się iść w równym tempie. Natomiast chłopak który za mną szedł wyraźnie przyspieszał.. Wyprzedził mnie i zatrzymał mnie przed sobą.
- Chcę z tobą porozmawiać- wypalił, jak gdyby nigdy nic. Ja udając pewna siebie postanowiłam zgrywać niedostępną tak jak on na samym początku imprezy.
- Szczerze to nie wiem czy mam ochotę z tobą rozmawiać.
- Ale... Ty musisz. 
- A co stało się coś.? 
- Po prostu zaintrygowałaś mnie swoją osobą i chciałbym cię bliżej poznać. 
- Ty sobie chyba żartujesz w tym momencie.?
- Nie dlaczego miałbym to niby robić.?
- Ty tak na prawdę nie chcesz wiedzieć kim ja jestem. W normalne dni bez pełni jestem zwykłą dziewczyną która cieszy się z najmniejszego szczegółu natomiast podczas pełni zmieniam się w inną osobą nie wiem czym jest to spowodowane. Ale jest to bardzo męczące.
- W takim więc razie chcę cię poznać jako tą normalną dziewczynę. Dam ci swój numer i mam nadzieję że kiedyś do mnie zadzwonisz i postanowisz się ze mną spotkać. Proszę bardzo i błagam cię abyś nie zgubiła tej kartki. Jest to dla mnie ważne.
- Emmm ok. Jeżeli tylko będę miała ochotę i czas to zadzwonię. A teraz pozwól że wrócę do domu.- podeszłam do niego i tak samo jak przed klubem pocałowałam go zostawiając za sobą.
Wróciłam do domu. Miałam ochotę coś zjeść, więc weszłam do kuchni po jabłko. Niestety trafiłam właśnie na moją mamę. Wiedziałam że to także źle się skończy. 
- Sue.?- zapytała mama. 
- Tak.- odpowiedziałam z nutką niepewności. 
- Masz mi natychmiast wytłumaczyć co ty o tej godzinie robiłaś poza domem i jak wy wyglądasz.? Co ty ubrałaś.? I gdzie Ty byłaś.? Słucham.
- Mamo to nie jest tak jak myślisz. Ty doskonale wiesz że ja taka nie jestem. Od ostatniego czasu coś się ze mną dzieje i nie wiem jak mam to ci wytłumaczyć.
- Nie wiesz jak mi to wytłumaczyć.? Najlepiej wytłumacz to jak najprościej się da.
- Mamo, zawsze gdy jest pełnia zmieniam się w osobę którą nie jestem. Znaczy się zawsze chciałam być odważna jak właśnie ta osoba kim jestem teraz. Gdy jest pełnia czuję że żyję. I wiem że nic nie jest w stanie mi przeszkodzić.- odpowiedziałam i chciałam kontynuować ale matka....

Prolog.

Kiedy nie ma pełni jestem normalną dziewczyną, cieszącą się każdym dniem jak dziecko które dostaje cukierka. Cieszę się każdym dniem mimo iż ono nie jest dla mnie takie miłe, czasami potrafi pokazać ile tak na prawdę jest krzywdy na świecie, lecz zawsze będę się cieszyła tym co przyniesie mi los. Kiedy przychodziła pełnia stawałam się nie obliczalna, nie panowałam nad tym co robię. Wydaje mi się że podczas pełni ukazuje się moje alter ego, widać moją mroczną stronę, robię coś czego być może normalna ja bym tego nie zrobiła. Kiedy na niebie pojawia się okrągły księżyc na mojej lewej łopatce pojawia się tatuaż z rozszarpanym sercem które okala drut kolczasty. Okropnie piecze mnie skóra kiedy on się pojawia. Sprawdzam codziennie prognozę pogody aby wiedzieć kiedy najlepiej zachowywać się ostrożnie. Kolejna taka pełnia przypada właśnie dziś. Czuję już że w moim ciele dzieje się coś dziwnego. Na niebie widać już wielki księżyc a skóra zaczyna palić.
- Dobroć już się skończyła teraz czas się zabawić.- wstałam lecz nie dosłownie ta prawdziwa ja. Podeszłam do szafy, wyjęłam czarny gorset, lateksowe spodenki i glany, na górę narzuciłam kurtkę z ćwiekami i rozpuściłam moje długie czarne włosy. Wyszłam z domu, podążając szybkim krokiem na najbliższą imprezę, miałam w planach dobrze się bawić i upatrzyć swoją kolejną ofiarę. Weszłam do klubu, natychmiast podeszłam do baru i zamówiłam dwie kolejki zimnej wódki. Wypiłam od razu i ruszyłam na parkiet. Tańczyłam i bawiłam się nie zapominając aby na każdego patrzeć i szukać tej najlepszej osoby. Gdy odwróciłam się przodem do drzwi wejściowych zobaczyłam wysokiego mulata z ciemnymi włosami ubranego na czarno. Postanowione to będzie mój cel. Starałam się do niego zbliżyć lecz on udawał niedostępnego. Po kilku kolejkach się to zmieniło. Zaczęłam go uwodzić tańcem starając się podejść jak najbliżej drzwi aby stamtąd wyjść. Udało mi się z nim przybliżać coraz bardziej. W końcu znaleźliśmy się prze drzwiach. Złapałam go za rękaw kurtki i wyciągnęłam go na dwór. Ciągnęłam go na tyły budynku. Chłopak szedł za mną z lekko przerażoną miną. Gdy doszliśmy na tyły, przyparłam go do ściany i przybliżałam się do niego, miałam satysfakcję widząc jego przerażenie w oczach. Przybliżyłam się do niego w diametralny sposób powodując jego szybsze bicie serca i wtedy...