Czułam szybsze bicie jego serca i wtedy, zaśmiałam się. Zdziwiło mnie to że chłopak się mnie wystraszył mimo że udawał kogoś opanowanego i pewnego siebie. Pocałowałam go i zostawiłam z tyłu. Postanowiłam wrócić do domu. Widziałam że za mną podąża ten chłopak. Troszkę się wystraszyłam mimo to nie przyspieszyłam. Starałam się iść w równym tempie. Natomiast chłopak który za mną szedł wyraźnie przyspieszał.. Wyprzedził mnie i zatrzymał mnie przed sobą.
- Chcę z tobą porozmawiać- wypalił, jak gdyby nigdy nic. Ja udając pewna siebie postanowiłam zgrywać niedostępną tak jak on na samym początku imprezy.
- Szczerze to nie wiem czy mam ochotę z tobą rozmawiać.
- Ale... Ty musisz.
- A co stało się coś.?
- Po prostu zaintrygowałaś mnie swoją osobą i chciałbym cię bliżej poznać.
- Ty sobie chyba żartujesz w tym momencie.?
- Nie dlaczego miałbym to niby robić.?
- Ty tak na prawdę nie chcesz wiedzieć kim ja jestem. W normalne dni bez pełni jestem zwykłą dziewczyną która cieszy się z najmniejszego szczegółu natomiast podczas pełni zmieniam się w inną osobą nie wiem czym jest to spowodowane. Ale jest to bardzo męczące.
- W takim więc razie chcę cię poznać jako tą normalną dziewczynę. Dam ci swój numer i mam nadzieję że kiedyś do mnie zadzwonisz i postanowisz się ze mną spotkać. Proszę bardzo i błagam cię abyś nie zgubiła tej kartki. Jest to dla mnie ważne.
- Emmm ok. Jeżeli tylko będę miała ochotę i czas to zadzwonię. A teraz pozwól że wrócę do domu.- podeszłam do niego i tak samo jak przed klubem pocałowałam go zostawiając za sobą.
Wróciłam do domu. Miałam ochotę coś zjeść, więc weszłam do kuchni po jabłko. Niestety trafiłam właśnie na moją mamę. Wiedziałam że to także źle się skończy.
- Sue.?- zapytała mama.
- Tak.- odpowiedziałam z nutką niepewności.
- Masz mi natychmiast wytłumaczyć co ty o tej godzinie robiłaś poza domem i jak wy wyglądasz.? Co ty ubrałaś.? I gdzie Ty byłaś.? Słucham.
- Mamo to nie jest tak jak myślisz. Ty doskonale wiesz że ja taka nie jestem. Od ostatniego czasu coś się ze mną dzieje i nie wiem jak mam to ci wytłumaczyć.
- Nie wiesz jak mi to wytłumaczyć.? Najlepiej wytłumacz to jak najprościej się da.
- Mamo, zawsze gdy jest pełnia zmieniam się w osobę którą nie jestem. Znaczy się zawsze chciałam być odważna jak właśnie ta osoba kim jestem teraz. Gdy jest pełnia czuję że żyję. I wiem że nic nie jest w stanie mi przeszkodzić.- odpowiedziałam i chciałam kontynuować ale matka....
